this is not a love song

Gözlerimi bile zor açabilecek haldeyken, ellerim bedenimden bağımsız haraket ederken, önümüzde şansı kendi ellerimizle-senin ellerinle- tepmişken, ben neden hala seni düşünüyor ve sana yazıyorum. Bu sessiz gecede, en tatlısı uyku gelirken, sen benden çok uzaktayken neden yazıyorum ki?
Dün demiştim ya önümüzde 2 tercih var diye, sen birinciyi seçtin.

Mutsuz muyum? hayır aslında, kafam çok çok iyi.

Yine de bu sefer pişman değilim, aksine mutluyum. Bir anda eskiye dönüyorum, ondan hatıralar. Tekrar bakıyorum içine oturan acı deneyimler. Bakıyorum ki aslında ben senim, sen bensin. Yapmak istediklerimizi yapamadığımız, onca zamana sığdıramadığımız ama aslında çok şey paylaştığımız günler. Şimdiye bakıyorum, her gün yeni umutlar. Sana dair, bana dair, geleceğe dair ve diğelerine dair.
Ne kadar farklı olursa olsun insanlar, aslında hikayenin sonu hep aynı. "yalnızlık" işte.

Biliyorum yarın girip okuduğumda hiçbir şey anlamayacağım bu yazımdan. Ama sen yine de her nerede olursan ol beni hisset. Duygularımı hissedebildiğini biliyorum. Çalan şarkıda hatırla beni, başka birinin kollarındayken. Emin ol onlar gecenin karanlığında bile olsa bakarlar gözlerine, aynen benim sana loş ışıkta baktığım gibi. Yabancı bir yerdeyim şu an ama aslında nerede olduğum önemli değil.
Şimdi yatma vakti, sensiz gecenin ıssızlığında. Bu sefer iyi geceler bile diyemeyeceğim.