Bu gece etrafımdaki tüm apartmanların ışıkları sönene dek uyumak istemiyorum.
Bu gece kumsalda koştuğumu hayal ediyorum, yanımda hep olmasını istediğim insanla birlikte.
Diğer yandan kulaklarımı tıkıyorum diğer insanların gürültücü seslerine. Yalnızca müzik olsa ne güzel olurdu diye iç geçiriyorum.
Üzülüyorum çoğu zaman değer verdiklerimin benden uzaklaştıklarını hissettiğimde, çok üzülüyorum. Zaman, zaman zaman yaraları iyileştirirken öbür yandan sinsice yeni yaralar, yeni ayrılıklar sokuyor araya. Hep benimle kalmalarını isterdim o insanların.
Çok değil 3-5 kişi yalnızca.
Bu gece denize bırakmak istiyorum kendimi, hiçbir şey düşünmeden..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder