böyle gitmez

Bazı geceler aşırı sıkıntı basıyor. Yapmak isteyipte yapamadığınız şeyleri düşünüp iç geçirdiğinizde içinizi saran sıkıntı varya aynen öyle. Hayatta çok küçük anları kaçırmamak lazım, ertelememek lazım. Çünkü o anın fırsatı asla geri dönmüyor ya da hiçbir zaman eskisi gibi olmuyor. En basitinden msn de birini gördünüz şimdi değil ya birazdan yazarım deyipte geri döndüğünüzde onu bulamamanız ve eski istediğinizin kalmaması gibi.
Bir şeye karar kılmak aslında çok basit, isteklerine göre düşüneceksin. Onu, şunu, bunu kırmayayım diye işe başladığın zaman gitmiyor zaten. Neden aklımızdan geçenleri özgürce söyleyemiyoruz, neden o an olmak istediğimiz yerde ya da yapmak istediğimiz şeye gönlümüzce karar veremiyoruz? Hep bir kısıtlanma var. "Ne kadar özgürüz?" ü sorgulamak lazım. Düşünceleri serbest bırakmadıkça, hayatı başkalarının görüşlerini de ön planda tutarak yaşadıkça bu sıkıntı daha da devam edicek eminim.
Çok sıkılıyorum hayatımın aptal düzene tutulup kısıtlanmasından.
Çok sıkılıyorum yalnız kalmaktan.
Seni anlamayan birine dert anlatmaktansa yalnız kalmak daha iyi tabi ama bir de seni anlayanların uzaklaşmaya başlayıp yavaş yavaş düzenin içinde kaybolduklarını hissetmek var.
Berbat.